از خانقه و صومعه و مدرسه رستیمدر کوی مغان با می و معشوق نشستیم

سجّاده و تسبیح به یک سوی فکندیمدر خدمت ترسا بچه زنّار ببستیم

در مصطبه ها خرقهٔ ناموس دریدیمدر میکده ها توبهٔ سالوس شکستیم

از دانه تسبیح شمردن برهیدیموز دام صلاح و ورع و زهد بجستیم

در کوی مغان نیست شدیم از همه هستیچون نیست شدیم از همه هستی، همه رستیم

زین پس مطلب هیچ ز ما دانش و فرهنگای عاقل هشیار که ما عاشق و مستیم

ما مست و خرابیم و طلبکار شرابیمبا آنکه چو ما مست و خراب است خوشستیم

المنة لله که ازین نفس پرستیرستیم به کلی و کنون باده پرستیم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تا مغربی از مجلس ما رخت به در برداو بود حجاب ره ما رفت برستیم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love