دلی دارم که در روی غم نگنجدچه جای غم که شادی هم نگنجد

میان ما و یار همدم مااگر همدم نباشد دم نگنجد

حدیث بیش و کم اینجا رها کنکه اینجا وصف بیش و کم نگنجد

چنان پر گشت گوش از نغمه دوستکه در وی بانگ زیر و بم نگنجد

جز انگشتی که عالم خاتم اوستدگر چیزی دراین خاتم نگنجد

دلی کاو فارغست از سوز و ماتمدر او هم سور هم ماتم نگنجد

رسد هر کز بحالی آدمیزادکه آنجا عالم و آدم نگنجد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. زبان ای مغربی درکش ز گفتارمگو چیزی که در عالم نگنجد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets