Heykəl ömrü
Görkəmli heykəltəraşFuad Əbdürrəhmanovun xatirəsinə
O, heykəllər dünyasında səyyah idi,Yol getmişdi on ikinci əsrə qədər.O, heykəllər dünyasında Allah idi,Daşa gülüş vermiş idi,tunca qədəm.Rudəkinin hər gözünün didəsindəBir günəş əritməyə həsrət vardı.Günəş endi Pamirin ağ zirvəsindənO əllərdə o gözlərə nur apardı.Əl uzadıb üfüqlərə qapı açanŞair ona dan işığı bağışladı.O, yol gəldi Nizamidən Vurğunacan,Neçə qaya-zəmilikdə yer xışladı.Nəfəs dərib, külüngünü çaldı yerə;Səda kimi daşdan-daşa keçib getdi.Fuad həyat gətirmişdi heykəllərə,Fuad heykəl həyatına köçüb getdi.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/memmed-araz-heykel-omru
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
A sevdiyim, bizə doğru qədəm bas,Gözləyə-gözləyə qaldım yolların.
Çığalı müxəmməs: Oldum gənə bir qaşı-kaman yarə giriftarOldum gənə bir qaşı-kaman yarə giriftar,Pürqövi-şikəm nafeyi-Tatarə giriftar,
Bu Leyli LeyliEy ağalar, mən bu dərdə düşməzdimMəni dərdə saldı bu Leyli Leyli
GətiriBaşma döndüyüm vəfalı dilbər,İrəngin dağlardan lala gətiri.