Füzuli
Sevgi baxçasında yar gəzən yerinQızıl qönçəsinə xar dedi, getdi.Şirin ömür sürüb sevişənlərinQayğısı, hicranı var dedi, getdi.
Əlində ağlayan bir dərdli sazdı,O göylər şairi yerə sığmazdı.Nadir inci kimi şeirlər yazdı,Saraylar gözümdə tar dedi, getdi.
Füzuli aşiqdi bir şux gözələ;Dərdini söylərdi şerə, qəzələ.Ömrünün baxçası döndü xəzələBiinsaf, bivəfa yar dedi, getdi.
Füzuli kamına qəlbən irmədi,Sevdiyi telləri öpüb, hörmədi.Yazıq ki, dövrandan bir gün görmədi,“Bu aləm ruhuma dar” dedi, getdi.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/memmed-rahim-fuzuli-2
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Mən ilhamı əzəl gündən öz yurdumdan almışam,Dağ başında saatlarca təbiətə dalmışam.
Biz yenə də qayıdarıqSiz ey gözü həsrət çəkən ağ birçəkli analar!Dağıdılmış barlı bağlar, odu sönmüş xanalar!
Vur! Ölən faşistdir...Gözlərimin nuru, qoçaq döyüşçü!Vətənin qüruru, qoçaq döyüşçü!
Nataşanın ölümüMənim körpə Nataşam oynaq bir kəpənəkdi,Kəndlərində Nataşa gözəlliyində təkdi.
Poems by other poets · Love
ور بری عمر به سر با غم یاری، باری
Qəzəl: Könül sirrinə hər kəs məhrəm olmazKönül sirrinə hər kəs məhrəm olmaz,Vəgərnə olsa yüz min qəm, qəm olmaz
Şikayətnaməİlahi, bu nə eşq, bu nə möhnətdir?Ənisim gah behcət, həmdəmim gahi müsibətdir.
Olmusan can verməyə amadə, xoş gəldin, oğulOlmusan can verməyə amadə, xoş gəldin, oğul,Get boyun qurbanı, ey şəhzadə, xoş gəldin, oğul.