Məni
Çərxi-fələk yarıtmadıDövlətdən, vardan məni;Min bir dərdi-əzab verib,Ayırdı yardan məni;Səkrəqibin fitnə-feli,Çəkdi məni çarxına,Yazıq Həzrət İsa kimi,Asdı divardan məni.
Türk əcəmə, əcəm türkəZülm eyləsə, günahdı;Hər ikisi bir kökdəndi,Yaradan da Allahdı;Öz elinə düşmən kəsinAxır günü kütahdı;Qadir mövlam, uzaq eyləBayquşdan, sardan məni.
“Qırxlar piri” özü veribDərsimi ümman mənim;Çətin girə ürəyimə,Ləini-şeytan mənim;Seyyid Miskin Abdal mənəm,Söz mənim, meydan mənim,Qoruyanım, özün qoru,Xain dostlardan məni.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/miskin-abdal-meni-2
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Sahiba, gərçi varam zahirən həzrətdən uzaq,Deyiləm batinən ixlasi-iradətdən uzaq.
Salma gözdən bu zaman, ey şəhi-əbrar məniSalma gözdən bu zaman, ey şəhi-əbrar məni,Qılma ənduhü qəmü dərdə giriftar məni,
ŞairYürüdüyün yollar ülgü yoludur,Tannsal əslinlə könlün doludur.
GərəkMənlə bəhs eləyib, gözələm deyən,Ağ üzündə tək bir, tək bir xal gərək.