Homam Tabrizi · Rubai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا
Rubai 8عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت
Rubai 10دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دستهای گل سرخ به دست
Rubai 15میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است
Rubai 16ای بیخبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است
Rubai 17ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست
Rubai 18لب بر لب من نهاد این لطف بس استمیگفت که با کشته خویشم هوس است
Rubai 19عشق تو که سرمایه این درویش استزاندازه هر هوسپرستی بیش است
Rubai 20ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است
Rubai 21ترشی تو ولیک نکتهات شیرین استیک نکته تو لایق صد تحسین است
Rubai 23تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست
Rubai 25ای جام لب نگار میدار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست
Rubai 30ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت
Rubai 38گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شدخون نیست ولی با تو بگویم چون شد
Rubai 39با عشق تو دل چون محرم راز آمدبا دل در و دیوار در آواز آمد
Rubai 41گویند فلان سلطنتی میراندبهمان بد و نیک ملک نیکو داند
Rubai 42ای دل مطلب دوا ز معلولی چندمشغول مشو به مهر مشغولی چند
Rubai 44معشوقه به گرمابه شبی با ما بودما را ز فروغ چهره خورشید نمود
Rubai 45عشق تو جوان است و جوان خواهد بودتا هست جهان جانِ جهان خواهد بود
Rubai 47می بی لب تو طرب نمیافزایدخود بی لبت از شراب کاری ناید
Rubai 48زان عهد قدیم چون مرا یاد آیدلذات جهان سر به سرم باد آید
Rubai 49باد سحری رقصکنان میآیدبا مژده یار مهربان میآید
Rubai 50گفتار خوش و لب چو قندم بایدگیسوی دراز چون کمندم باید
Rubai 51نی حال دلم یکان یکان میگویدوان راز که داشتم نهان میگوید
Rubai 52گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر
Rubai 53این ملک به مالک گدا بازگذارخود را به تو تسلیم و رضا بازگذار
Rubai 55بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز
Rubai 56ای خواجه بگو چه دیدهای باش هنوززین ره به کجا رسیدهای باش هنوز
Rubai 57جانا دهنت که هست چون چشمه نوشمیآوردش ظلمت شب در آغوش
Rubai 63دیر است که با غم تو در ساختهامپنهان ز تو با تو عشقها باختهام