Iraj Mirza · Qasida
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گفتم رهینِ مهرِ تو شد این دلِ حزینگفتا حزین دلی که به مهری بود رهین
Qasida 2دیدم اندر گردش بازار عبداللّه رااین عجب نبود که در بازار بینم ماه را
Qasida 7مقبول باد طاعتِ شَهزاده اعتضادعیدِ سعیدِ فطر بر او فرخجسته باد
Qasida 9حُجَّةُالاسلام کتک میزندبر سر و مغزت دَگَنک میزند
Qasida 26امیر کرد مرا امتحان به خطّ و سخنبه روزِ غُرّۀ شَوّال عیدِ روزه شکن
Qasida 3ز درج دیده در آورده ام لَالی رانثار مقبره ی درة المعالی را
Qasida 6دلا ز بختِ بدِ من علی قلی خان رفتدریغ و درد که از دست بیست تومان رفت
Qasida 13برآمد بامدادان مِهرِ انورجهان را کسوتِ نو کرد در بر
Qasida 8برخیز که باید به قدح خون رز افگندکِامد مهِ فروردین تا شد مهِ اسفند
Qasida 11رفیق اهل و سرا امن و باده نوشین بوداگر بهشت شنیدی بِساطِ دوشین بود
Qasida 12ملکا با تو دگر دوستیِ ما نشودبعد اگر شد شده است ، امّا حالا نشود
Qasida 19پدرش گفته که با من ننشیند پسرشمُردَم از غصّه خدا مرگ دهد بر پدرش
Qasida 22زان همه امّیدها که بودم در دلنیست کنون غیرِ ناامیدی حاصل
Qasida 23نه عاقل است که دارد در این سرایِ رحیلقصّیر عمرِ خود اندر امید هایِ طویل
Qasida 27شکوه بر چرخ برند از دشمنعجبا چرخ بُوَد دشمن من
Qasida 5چشمم سپید شد به رَهِ انتظارِ اسبپیدا نشد ز جانب سوران سوارِ اسب
Qasida 10نقاب دارد و دل را به جلوه آب کندنعوذباللّه اگر جلوه بی نقاب کند
Qasida 15فکر آن باش که سالِ دگر ای شوخ پسرروزگارِ تو دِگر گردد و کارِ تو دگر
Qasida 17تا شهنشاهِ جهان گردید مهمانِ وزیرمتّفق دید آسمان بختِ جوان با رایِ پیر
Qasida 25دیدم و گفتم نادیدهاش انگار کنمدل سودا زده نگذاشت که این کار کنم
Qasida 29مُردم از حسرتِ آهورَوِشان و رَمِشانمی ندانم به چه تدبیر به دام آرمشان
Qasida 33خوش آن که او را در دل بود وِلایِ علیکه هست باعث رحمت به دنیی و عقبی
Qasida 34چندی گُزیده یار ز من دوریافزوده شور بختِ مرا شوری
Qasida 1خواب دیدم که خدا بال و پری داده مرادر هوا قوّت سیر و سفری داده مرا
Qasida 4حَسَبِ مرد هنرمند به فضلست و ادبشکر ایزد که مرا فضل و ادب گشته حَسَب
Qasida 16چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور
Qasida 20هر که را با سرِ زلفِ سیه افتد کارشچون سیه کاران آشفته بود بازارش
Qasida 24چونان شدم ضعیف که گر نه سخن کنمدر مجلسی ، کسی بنبیند که این منم
Qasida 31ای سیهچشم چه دیدی تو از این دیده گناهکه نگاهت چو کنم خیره کنی چشم سیاه
Qasida 35سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی