Mahsati Ganjavi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
در عالم عشق تا دلم سلطان گشتآزاد ز کفر و فارغ از ایمان گشت
Rubai 19تا شاه رخت ملک بهاری بگرفتهر یک ز میانه پیشکاری بگرفت
Rubai 34لاله چو پریر آتش شور انگیختدی نرگس، آب شرم از دیده بریخت
Rubai 58زلف تو چو آه من درازی داردخلق خوش تو بنده نوازی دارد
Rubai 108شاگرد گره زنان موی تو منممولای مشاطگان روی تو منم
Rubai 116یک دست به مصحفیم و یک دست به جامگه نزد حلالیم و گهی نزد حرام
Rubai 120تن با تو به خواری ای صنم درندهمبا آنکه ز تو به است هم درندهم
Rubai 123از مرگ تو ای شاه سیه شد روزمبی روی تو دیدگان خود بردوزم
Rubai 142گفتم که مرا از نظر انداختهایگفتا که به مهر دگران ساختهای
Rubai 144ای در طلب تو عمر من فرسودهنابوده شده با تو دمی تا بوده
Rubai 167آنی که به هیچ کس تو چیزی ندهیصد چوب مغل خوری پشیزی ندهی
Ghazal 2جام را در کف دست تو نشست دگر استید بیضا دگر و دست تو دست دگر است
Ghazal 9شبی در برت گر بیاسودمیسر فخر بر آسمان سودمی
Rubai 18در عالم جان خطبه به نام خط اوستصبح دل عشاق ز شام خط اوست
Rubai 45. . . چاه عقیقیست پناهی دهدترز بالش نقره تکیه گاهی دهدت
Rubai 51چشمم چو بر آن عارض گلگون افتاددل نیز ز راه دیده بیرون افتاد
Rubai 54در راه خدا صبور میباید بودوز غیر خدا به دور میباید بود
Rubai 125قلاش و قلندران و عاشق بودنانگشت نما جمله خلایق بودن
Ghazal 1چون اشتیاق من به تو افزون ز شرح بودممکن نشد که شرح دهم اشتیاق را
Rubai 14دریای سرشک دیده پر نم ماستو آن بار که کوه بر نتابد غم ماست