Majzub Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سر مکش از سرای درویشانرخ متاب از دعای درویشان
Ghazal 214روییست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده
Ghazal 226ای مصحف جمال تو از رحمت آیتیبا عارض تو قصّه یوسف حکایتی
Ghazal 236باز در آتشم ز روی کسیمیکشد خاطرم به سوی کسی
Ghazal 240تا شدم آشنای تنهاییفارغم از جفای تنهایی
Ghazal 243خرم دلی که در همه حالش نظر کنیآگه کسی که هم ز خودش بیخبر کنی
Ghazal 248با غمش عیش دو عالم میتوانی کرد هیچاره هر غم به این غم میتوانی کرد هی
Chronogram 1چون والد کمینه طواف مدینه کردمحرم به حج شدیم و مناسک تمام شد
Ghazal 2دیده پر خون شد به دل دیگر نمیدانم چه شدآب این سرچشمه را از سر نمیدانم چه شد
Ghazal 4عاشقی را بنا نباید کردیا حذر از بلا نباید کرد
Mufrad 5لبی که لب ز دعا بست بسته شد در اوسری که سجده ندانست خاک بر سر او
Ghazal 6هر چند تماشا ز غرورش نتوان کردشادیم که دوری ز حضورش نتوان کرد
Mufrad 7بنده اندر بندگی گر نارس استچون خدایی از تو میآید بس است
Rubai 9دین آر به دست از پی دینار مرواز دیدن زر چو طفل از کار مرو
Rubai 14روزی که ز بیم جمله را دل خونستمنگر به گناه ما که چند و چونست
Ghazal 15نه تنها فارغم کرد از جهان دردز قید جان خلاصم کرد جان درد
Ghazal 16هر کجا صبر از دلی آن زلف کافرکیش بردچون تهیدستان مرا فکر محالاندیش برد
Rubai 17مجذوب قناعتی که یزدان به تو دادهان سلطنت ملک سلیمان به تو داد
Ghazal 20یکرنگ تو را کجدل و ابلق نتوان کردحق را به فسون باطل و ناحق نتوان کرد
Rubai 22مجذوب ز فکر بیش دلم سوختهایماز دست هوسها به ستم سوختهایم
Rubai 23آن گل مگر از پرده برون میآیدکز رنگ بهار بوی خون میآید
Rubai 24چون بیتو نگاهم به سیاهی پویداشکم به علاج رنگ کاهی پوید
Rubai 26ای کعبهروی که گرم راهی چون پیکهشدار که خاموشی به است از لبیک
Ghazal 28تا جمالت شمع این کاشانه شدآفتاب از جان و دل پروانه شد
Rubai 28دنیا که تو را به مکر بیتاب نمودرنگی به تو هر زمان چو سرخاب نمود
Ghazal 32فروغ همت خم را نه ساغر نه سبو دارددر این میخانه هر کس جا به قدر آبرو دارد
Rubai 36دنیا گر باغ و گر قفس بود گذشتگر خواب و خیال و گر هوس بود گذشت
Ghazal 40کی بود قاصدم از پیش تو ممنون برسددلشکرخندهٔ او دیده به مضمون برسد
Rubai 43اسلم میخور که شق اسلم این استرونق شکن همّت حاتم این است
Ghazal 45وقت آن است که در بزم جمت یاد کنندتا به یک جرعه دلت را ز غم آزاد کنند