Majzub Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ساقی بده آن ساغر خورشید شمایلتا ظلمت عقلم به تمامی رود از دل
Ghazal 144عشق ساقی شد می بیغش زدیمخویش را مستانه بر آتش زدیم
Ghazal 151قدح زمرد و می لعل و دست ساقیسیمخزینهای به کف آوردهام به یک تسلیم
Ghazal 152بهار آمد چرا بیباده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم
Ghazal 155صبح است و نمودهای جمالممی ده که مبارک است فالم
Ghazal 157کی رو دهد که با تو شبی گفتگو کنمچون ماه لاف حسن زند روبرو کنم
Ghazal 163مستیم و گنهکار و به جز آه نداریمباک از عسس و محتسب و شاه نداریم
Ghazal 171تا پای همت میرود از آرزو رم میکنمدست از تمنّا میکشم تسخیر عالم میکنم
Ghazal 174دگر رفتم که در میخانه باشمرفیق شیشه و پیمانه باشم
Ghazal 203خویش را رسوای شهر و کوچه و بازار کنهمچو من با سادهرویان عشق ورز و کار کن
Ghazal 206باده ناب را تماشا کنصافی آب را تماشا کن
Ghazal 208بازم تو غارت خرد و هوش کردهایبازم به یک نگاه تو مدهوش کردهای
Ghazal 214روییست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده
Ghazal 217نیم جو معتقدِ طاعتِ بیگریه مشونرسد کِشتهٔ بیآب به سر حد درو
Ghazal 226ای مصحف جمال تو از رحمت آیتیبا عارض تو قصّه یوسف حکایتی
Ghazal 227منظور دل سینه پرنور تو بودیاز صنعت این آینه منظور تو بودی
Ghazal 232نه با خورشید و مه این چرخ بازیگر کند بازیخم چوگان این بیدادگر با سر کند بازی
Ghazal 233بیا ساقی که سردی میکند دیتو هم گرمی بکن با آتش می
Ghazal 239نیست با ادافهمان حاجت درافشانیشوق دیدنت دارم این قدر که میدانی
Ghazal 240تا شدم آشنای تنهاییفارغم از جفای تنهایی
Ghazal 247گر از گرد علایق دامن همت برافشانیتوانی دست بر شاه و وزیر و کشور افشانی
Chronogram 2پدر را پس از فوت دیدم به خوابکه میگفت با من بهشتی شدم
Ghazal 3بیشوق تو کی واقف اسرار توان بودبیلطف تو کی از تو خبردار توان بود
Ghazal 5ماهی که لب نوشش خاصیت جان داردبییاد لبش بودن البته زیان دارد
Rubai 16گاه از نفس سینه سوزان پیداستگاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست
Ghazal 17هر که را روزی لطف تو رعایت نکندگر دو عالم بدهندش که کفایت نکند
Rubai 19امروز که ویرانهٔ این عالم خُردپر گشته ز جنّ و دیو چون خانه کُرد
Ghazal 29چه آتش بود در پیمانه کردندکه مجلس را پر از دیوانه کردند
Ghazal 30خوبان اگر به حسن و صباحت فرشتهاندما را هم از وفا و محبت سرشتهاند
Rubai 31دنیا نه همین ز طفل بیمار پر استاین کهنه رباط از سگ و مردار پر است