Majzub Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بر دیر مغان گذر نداریاز مستی ما خبر نداری
Chronogram 2پدر را پس از فوت دیدم به خوابکه میگفت با من بهشتی شدم
Ghazal 3بیشوق تو کی واقف اسرار توان بودبیلطف تو کی از تو خبردار توان بود
Ghazal 5ماهی که لب نوشش خاصیت جان داردبییاد لبش بودن البته زیان دارد
Ghazal 17هر که را روزی لطف تو رعایت نکندگر دو عالم بدهندش که کفایت نکند
Ghazal 29چه آتش بود در پیمانه کردندکه مجلس را پر از دیوانه کردند
Ghazal 30خوبان اگر به حسن و صباحت فرشتهاندما را هم از وفا و محبت سرشتهاند
Rubai 31دنیا نه همین ز طفل بیمار پر استاین کهنه رباط از سگ و مردار پر است
Rubai 33دائم نبود رنگ تو سرخ از می توپیوسته نباشد این صدا در نی تو
Ghazal 34جمال تو را ماه تابنده شدجمالش درخشان و تابنده شد
Ghazal 38خوش آنکه تو را جوید و آزار تو بینددل را کند آیینه و دیدار تو بیند
Rubai 40دنیا که تو را دو روزه دارد دلخوشیک سر سه طلاقش بده ای صاحب هش
Ghazal 49معشوق مگو وفا نداردعاشق تاب جفا ندارد
Rubai 51از خون جگر شراب خواهیم گرفتاز پاره دل کباب خواهیم گرفت
Rubai 52میگفت به سرو در چمن فاختهایهر چند به ما سایه نینداختهای
Rubai 53ای قبله اقلیم ولایت کویتمحراب بلند طاق دین ابرویت
Ghazal 55ساقیا روی بهار تو مبارک باشدباده پیش آر که کار تو مبارک باشد
Rubai 58نوری که به چشم موسی از طور نموددیدار به من شبی هم آن نور نمود
Ghazal 63حرفی به چمن از غم آن نوشلب افتاداز آتش دل غنچه به گرداب تب افتاد
Rubai 64آن می که به زور خویشتن مینازدبرقیست به قلب اهل دل میتازد
Ghazal 67باز راهم به در خانه خمّار افتادگذرم باز به آن مخزن اسرار افتاد
Rubai 67آن خواجه کی دی شیشهٔ می داشت به دستامروز چو شیشه تا که افتاد شکست
Ghazal 74از تماشای جمالت باغ رضوان ساختنداین خبر شد پهن عالم را گلستان ساختند
Rubai 78دنیا گیرم که بیگزند است به هیچزهرش همه گر شکر و قند است به هیچ
Ghazal 84در پیش اختیار تو ما را چه اختیاردر ملک پادشاه گدا را چه اختیار
Ghazal 90کمند زلف کجت کرده ماه را تسخیرنگاه صفشکنت آب کرده زهره شیر
Ghazal 94رفت اگر مجنون از این صحرا به هامون دگرعشق لیلی را بود هر ذرّه مجنون دگر
Ghazal 100باز در اشتیاق روی نیازرو نهادم به خاک کوی نیاز
Ghazal 119خرم آن گلبن همیشه بهارکه پر از دل بود گلستانش
Ghazal 121ساقی بیا که جوش زد از لالهزار فیضبینشئه شراب نبخشد بهار فیض