Nasimi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل زار از تو بیزاری تواند کرد، نتوانداسیر عشق، می یاری تواند کرد، نتواند
Ghazal 117دل فغان از جورت ای جان حاش لله چون کند؟بنده داد از دست سلطان حاش لله چون کند؟
Ghazal 122صاحب نظران قیمت سودای تو دانندخورشیدپرستان سبق عشق تو خوانند
Ghazal 132آمد از کتم عدم این نطفه در ملک وجوددر لباس آدم آمد کرد خود را خود سجود
Ghazal 134نیستم یک دم ز عشقت ای صنم پروای خودرحمتی کن رحمتی بر عاشق شیدای خود
Ghazal 138به جان وصل تو میخواهم ولیکن برنمیآیدبه دست عاشق این دولت به جان و سر نمیآید
Ghazal 151دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگردولتم شد یار و بخت سعد همراهم دگر
Ghazal 172این چه چشم است این چه ابرو این چه زلف است این چه خال؟در مقام خویش هر یک دلبری صاحب کمال
Ghazal 190منم آن دو هفته ماهی که بر آسمان جانممنم آن خجسته مهری که بر اوج لامکانم
Ghazal 194چشم مستش به خواب میبینمکار تقوی خراب میبینم
Ghazal 208ای جمالت گشته پیدا در نهان خویشتنوی رخت گردیده پیدا در عیان خویشتن
Ghazal 213طالب توحید را باید قدم بر «لا» زدنبعد از آن در عالم وحدت دم از الا زدن
Ghazal 214گفته بودی با تو کار من به سر خواهد شدنکار سر سهل است اگر کارم به سر خواهد شدن
Ghazal 219گر طالب بقایی اول فنا طلب کنواندر فنای مطلق عین بقا طلب کن
Ghazal 223با بخت سعد یارم چون هست یار با منشادی چو آن من شد، غم را چه کار با من؟
Ghazal 225گر شبی بازآید از در شمع جان افروز منبر چراغ مهر و نور صبح خندد روز من
Ghazal 229با چنین حسن آن صنم گر بی حجاب آید برونآفتاب از برقع و ماه از نقاب آید برون
Ghazal 235ماه اگر خوانم رخت را، نیست مه تابان چنینسرو اگر گویم قدت را، راستی هست آن چنین
Ghazal 242دل مردم به جان آمد ز دست آن کمان ابروتعالی الله از آن چشمان، جلال الله از آن ابرو
Ghazal 251ای نوبت جمال تو در ملک جان زدهحسن رخ تو گوی «لمن » در جهان زده
Ghazal 254ای جمالت نسخه اسماء حسنی آمدهوی خم ابروت ما اوحی و اوحی آمده
Ghazal 259بر گل از عنبر تر نقطه سودا زدهایآتشی در جگر لاله حمرا زدهای
Ghazal 261دلیل صبح سعادت، محمد عربیچراغ شام قیامت، محمد عربی
Ghazal 267ای ظاهر از مظاهر اشیا! خوش آمدیوی نور چشم مردم بینا! خوش آمدی
Ghazal 272وصالت عمر جاوید است و بخت سعد و فیروزیمبارک صبح و شام آن، که شد وصل تواش روزی
Ghazal 273با چنین رفتن، به منزل کی رسی؟با چنین خصلت، به حاصل کی رسی؟
Ghazal 288از می عشقش کنون مستم نه هیبی می عشقش دمی هستم نه هی
Ghazal 289ز سودای سر زلفش سرم دنگ است و سوداییبیا ای دنگه سر صوفی! ببین تا در چه سودایی
Qasida 4یارب به حق مصطفی سلطان جمع انبیاتاج الوری نورالهدی شمس الضحی بدرالدجی
Masnavi 5ماییم قلندران معنیدر لنگر خوش هوای دنیی