Saib Tabrizi · Qasida
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مردم به زرق طره دستار می روندخرمهره اند و در پی افسار می روند
Qasida 39بحر طبعم در سخن چون گوهر افشانی کنددر صدف گوهر ز خجلت چهره مرجانی کند
Qasida 1ای سواد عنبرین فامت سویدای زمینمغز خاک از نکهت مشکینلباست خوشهچین
Qasida 45اقبالمند آن که به تأیید کردگاردر زیر پا نظر کند از اوج اعتبار
Qasida 37این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب
Qasida 38تذرو بال فشان گردد از غبار بسنترود بهار به گرد از گل عذار بسنت
Qasida 41خوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش
Qasida 15بس که شد تفسیده عالم از فروغ آفتابچون پر پروانه می سوزد کتان در ماهتاب
Qasida 32خدایا شاه ما را صحت کامل کرامت کنبه غیر از درد دین از دردها او را حمایت کن
Qasida 34اصفهان یک دل روشن ز چراغان شده استپل ز آراستگی تخت سلیمان شده است
Qasida 36می می چکد از آب و هوای صفی آبادجامی است پر از باده بنای صفی آباد
Qasida 13شکر کز اقبال روزافزون شاه تاجدارآفتاب فتح طالع شد ز برج قندهار
Qasida 14چه دولت بود یارب اصفهان را در کنار آمدکه از خاور زمین صاحبقران کامکار آمد
Qasida 16زنگی شب را کند خورشید منظر ماهتابمهره گل را دهد تشریف گوهر ماهتاب
Qasida 29می شود جان تازه از بوی بهار زنده رودزنده می گردد دل از سیر کنار زنده رود
Qasida 35کیمیای خوشدلی خاک دیار اشرف استصیقل دلها هوای بی غبار اشرف است
Qasida 11منت ایزد را که از لطف خدای مستعانعالم افسرده شد از باد نوروزی جوان
Qasida 28شد دو بالا زین پل نوآب و تاب زنده رودطاق ابرویی چنین می خواست آب زنده رود
Qasida 30زندهرود از جلوه مستانه طوفان میکندپل به آیین تمام امسال جولان میکند
Qasida 44اگر چه از نفس گرم برق سوزانمصدف چو واکند آغوش، ابر نیسانم
Qasida 31کرد تا پابوس اشرف کشور مازندرانزین شرف بر ابر می ساید سر مازندران
Qasida 27چشمه حیوان ندارد آب و تاب زندهرودخضر و آب زندگانی، ما و آب زندهرود