Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آن تن که حساب وصل میراند نماندو آن جان که کتاب صبر میخواند نماند
Rubai 126جانان شد و دل به دست هجرانم دادهجر آمد و تبهای فراوانم داد
Rubai 128در راه تو گوشم از خبر باز افتاددر وصل تو چشمم از نظر باز افتاد
Rubai 130لعلت چو شکوفه عقد پروین داردروی تو چو لاله خال مشکین دارد
Rubai 137زلف تو بنفشه ار غلامی فرمودزین روی بنفشه حلقه در گوش نمود
Rubai 150خاقانی امید بر تو بیشی نکندکس بر تو به گاه عهد پیشی نکند
Rubai 161آن شب که دلم نزد تو مهمان باشدجانم همه در روضهٔ رضوان باشد
Rubai 212ز آن نوش کند زهره شراب سخنمکز فرق فلک گذشت آب سخنم
Rubai 226بر فرق من آتش تو فشانی و دلمبر رهگذر غم تو نشانی و دلم
Rubai 228سروی است سیاه چرده آن ماه تمامبر آب دو عارضش خطی آتش فام
Rubai 233بیآنکه بدی به جای آن مه کردمیا هیچ گنه نعوذبالله کردم
Rubai 238از حلقهٔ زلف تو سر افکندهترموز جرعهٔ جام پراکندهترم
Rubai 250ای سلسلهٔ زلف تو یکسر جنباندیوانه شدم سلسله کمتر جنبان
Rubai 254بیداد براین تنگدل آخر بس کنای ظالمِ ده رنگ دل آخر بس کن
Rubai 263شد باغ ز شمع گل رعنا روشنوز مشعل لاله گشت صحرا روشن
Rubai 275خاقانی اگرچه دارد از درد نهانجان خسته و دیده غرقه و دل بریان
Rubai 303ای از پری و ماه نکوتر صد رهدیوانهٔ تو پری و گمراه تو مه
Rubai 311چون مرغ دلت پرید ناگه تو کهای؟چون اسب تو سم فکند در ره تو کهای؟
Rubai 328گر یک دو نفس بدزدم اندر ماهیتا داد دلی بخواهم از دلخواهی
Qit'a 9خواجه یک هفته اضطرابی داشتدو شش افتاد چرخ ازرق را
Qit'a 81ده دهی باشد زر سخنم گرچه مراچون نجیبان دگر جامه به زر معلم نیست
Qit'a 93چو خاک سیه را دهی آب روشنبه سالی گلی بردهد بوستانت
Qit'a 120جفاست از تو جواب سؤال خاقانیسؤال را ز تو تا کی جواب باشد سرد
Qit'a 125شاخ دولت به نزد خاقانیمیوه افشاندنش نمیارزد
Qit'a 171خاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنکزیر خاک است آنکه از خاکت به مردم کرده بود
Qit'a 195خلیفه گوید خاقانیا دبیری کنکه پایگاه تو را بر فلک گذارم سر
Qit'a 212جدلی فلسفی است خاقانیتا به فلسی نگیری احکامش
Qit'a 242آرزو بود نعمتم لیکناز خسانِ زَمَن نپذرفتم
Qit'a 243پسر داشتم چون بلند آفتابیز ناگه به تاری مغاکش سپردم
Qit'a 255من این دو لفظ مثل سازم از کلام عوامبه قوت آنکه ز هر شوخ چشمم آید خشم