Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گر نه تو ای زود سیر تشنهٔ خون منیبا من دیرینه دوست چند کنی دشمنی
Ghazal 378هر روز به هر دستی رنگی دگر آمیزیهر لحظه به هر چشمی شور دگر انگیزی
Ghazal 380ای دیده ره ز ظلمت غم چون برون بریچون نور دل نماند برون راه چون بری
Ghazal 384تو را افتد که با ما سر برآریکنی افتادگان را خواستاری
Ghazal 386گویم همه دل منی و جانیمانم به تو و به من نمانی
Ghazal 391دلم خاک تو شد گو باش من خون میخورم باریز دست این دل خاکی به دست خون درم باری
Ghazal 392اذا ما الطیر غنت فیالصباحِاجب داعی معاطاة الملاحِ
Ghazal 394ما انصف ندمانی لو انکر ادمانیفالقهوة من شرطی لاالتوبة من شانی
Qasida 34این پرده کاسمان جلال آستان اوستابری است کافتاب شرف در عنان اوست
Qasida 37عهد عشق نیکوان بدرود بادوصل و هجران هر دوان بدرود باد
Qasida 41خسرو بدار ملک جم ایوان تازه کرددر هشت خلد مملکه بستان تازه کرد
Qasida 71دوش چون خورشید را مصروع خاور ساختندماه نو را چون حمایل چفته پیکر ساختند
Qasida 73سرورانی که مرا تاج سرنداز سر قدر همه تاجورند
Qasida 85آمد بهار و بخت که عشرت فزا شوداز هر طرف هزار گل فتح وا شود
Qasida 100چون آه عاشقان شد صبح آتش معنبرسیماب آتشین زد در بادبان اخضر
Qasida 106ای پردهٔ معظم بانوی روزگارای پیش آفتاب کرم ابر سایهدار
Qasida 117صبح از حمایل فلک آهیخت خنجرشکیمخت کوه ادیم شد از خنجر زرش
Qasida 120من صید آنکه کعبهٔ جانهاست منظرشبا من به پای پیل کند جنگ عبهرش
Qasida 121رخسار صبح را نگر از برقع زرشکز دست شاه جامهٔ عیدی است در برش
Qasida 122آمد دواسبه عید و خزان شد علم برشزرین عذار شد چمن از گر لشکرش
Qasida 128تا درد و محنت است در این تنگنای خاکمحنت برای مردم و مردم برای خاک
Qasida 154ای قبلهٔ جان کجات جویمجانی و به جان هوات جویم
Qasida 189خورشید کسری تاج بین ایوان نو پرداختهیک اسبه بر گوی فلک میدان نو پرداخته
Qasida 193صبح خیزان بین قیامت در جهان انگیختهنعرههاشان نفخ صور از هر دهان انگیخته
Rubai 47چون سقف تو سایه نکند قاعده چیستچون نان تو موری نخورد مائده چیست
Rubai 62ناوکزن سینهها شود مژگانتافسونگر دردها شود مرجانت
Rubai 136معشوقه ز لب آب حیات انگیزدپس آتش تب چرا ازو نگریزد
Rubai 139خاقانی از آن کام که یارت ندهدنومیدی و چرخ داد کارت ندهد
Rubai 163خاقانی ازین خانه و خوان غداربرخیز و به خانیان کلیدش بسپار
Rubai 182دل، سُغْبهیِ عشقِ توست، با تن مَسِتیزاینک دل و تن، تو راست؛ با من مَسِتیز