بیار باد صبا شمه ای ز طره دوست
بیار باد صبا شمه ای ز طره دوستکه آفتاب جهانتاب زیر سایه اوست
کجایی ای صنم چین! که اشک دیده منبه جست و جوی وصالت همیشه در تک و پوست
به بوی زلف تو جان می دهد نسیم صباکه همچو سنبل زلفت نسیم غالیه بوست
کمند زلف تو بر چهره تو، پنداریفتاده سنبل سیراب بر گل خود روست
خدنگ غمزه خوبان کجا خطا گرددکشیده تا به بناگوش آن کمان ابروست
صبوری از رخ دلدار اختیاری نیستضرورت است ضرورت صبوری از رخ دوست
خیال سرو قدت بر کنار دیده منبه سان قامت شمشاد بر کناره جوست
دلم به حلقه آن زلف می کشد به جهانببین ببین دل دیوانه را که سلسله جوست
به قول مدعی از دوست رو نگرداندکسی که همچو نسیمیش عشق عادت و خوست
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nasimi-qezel-47
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Aşiqəm, cismim əgər buzlu cəhənnəmdə yana,Daşımaz qorxulu dağlar bu tükənməz yasımı…
İnamQoru eşqimizi, böhtandan qoru,Məhəbbət bulaqsa, böhtan da lildir.
KənarındaBu gün bir gözəlin seyrinə vardım,Əlində şanası tel kənarında.
یار و همسر نگرفتم که گرو بود سرمتو شدی مادر و من با همه پیری پسرم