Yarın cəfası cümlə vəfadır, cəfa degil,Yarım cəfa qılur deyən əhli-vəfa degil.

Mə’şuqu hər nə qılsa rəvadır mühibbinə,Illa fəraq oduna yaxmaq rəva degil.

Hər kimsənin ki, qibləsi, ey can, sən olmadın,Irağə düşdü Kə’bədən, əhli-səfa degil.

Eşqin əgərçi adını aqil bəla qomuş,Nə’mülbəladır əhlinə, bə’sülbəla degil.

Qanı cahanda, ey könül, ol vəhdət əhli kim,Yüz min bəlavü möhnət ilə mübtəla degil.

Səbrin şərabi gərçi müfərrihdir, ey həkim,Aşiqlərin davası bu acı dəva degil.

Ey sevmə əhli-hüsnü camalı, deyən mana,Görməz gözün bu gözü əcəb, gər ə’ma degil.

Surətdə adəm oğluvü mə’nidə div olanOldur ki, həqqi tanımamış, aşina degil.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Surətdə gərçi bənzişi çoxdur Nəsiminin,Mə’nidə adı hər həcərin kimiya degil.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love