Dördüncü məclis
Page 3 of 3 · 67%
SƏKKİZİNCİ GƏLİŞ
Əhməd, əvvəlkilər Ömərdən başqa.
H a c ı A b d u l l a. Ömər evdədimi?
Ə h m ə d. Xeyr, getdi dərman almağa.
H a c ı A b d u l l a. Yaxşı, get! (Fikrə gedir.) Allah düşmanıma da qazamatı göstərməsin. A kişi, tək olsan, genə yaxşıdı, Yetər də bir yandan!
A ğ a k i ş i. Yaxşı, indi bəs Vəlinin barəsində nə fikir eliyirsiz?N i y a z ə l i. Nə eliyəcək? Öz kefinə gəzir, qoy gəzsin.
H a c ı A b d u l l a. Ömər deyir, qoy tutulsun. Ondan ötəri ki, naçalnik deyib ki, "hərgah özü tutulsa, ola bilər ki, az tənbeh oluna". Və deyir: "Biz özümüz də arxayın olarıq". Mən də fikir eliyirəm, görürəm, doğrudur.
A ğ a k i ş i. Allahı sevirsən, qoy görək! Xalqın yanında hörmətin var, onu da istəyirsən puçmu eliyəsən?
N i y a z ə l i. Elə də şey olarmı ki, gözün görə-görə oğlunu aparıb qazamata salalar!
Q u r b a n ə l i. A Hacı, ağlını uşaq ağlına vermə, hörmətin itər gedər.
M ə h ə m m ə d a ğ a (tərəfə). Sizi görüm hörmətdən düşəsiniz, inşaallah!
DOQQUZUNCU GƏLİŞ
Eşikdə birdən tüfəng açılıb qilu-qal düşür. Səs gəlir: "Kim vurdu? Kim vurdu?" Xalq bir-birinə qarışır. Hacı Abdulla və Məhəmməd ağa dişqarı qaçırlar. Yetər ağlayır. Öməri əllərində içəri gətirirlər. Hacı Abdulla başına vurur. Öməri yerə qoyurlar, qeyriləri deyirlər: "Heyf sənə, cavan oğlan!" Məhəmməd ağa Ömərin başının üstə durub, başını sığal edir. Xalq səs salır. Eşikdən səs gəlir, Hacı özünü itirir.
M ə h ə m m ə d a ğ a. Allahı sevirsiniz, səs salmayın! (Ömər gözlərini açıb-yumur, yavaşdan danışır.) Qoyun görək, nə deyir!
Ö m ə r. Mənim əzizim Məhəmməd ağa, mən dünyadan gedirəm.
H a c ı A b d u l l a (başına vurur). Anasına deyin gəlsin.
M ə h ə m m ə d a ğ a. Bircə təvəqqe edirəm, səs salmayın! (Hamı xamuş olur.) Qardaş, Ömər, kim vurdu?
Ö m ə r. Özün ... bilir ... sən!.... (Səs gəlir.)
M ə h ə m m ə d a ğ a. Ş ... ş.... Qardaş! Necə özün bilirsən? Əməlli danış. Allaha şükür, səndə bir şey yoxdur. Danış, söylə, rahat ol və vəsiyyət elə. Atan, anan yazıqdırlar.
H a c ı A b d u l l a. Doğru deyirsən, bircə qoy vəsiyyət eləsin görək, kim güllələdi?
M ə h ə m m ə d a ğ a. Bircə siz aram olun! Qardaş!... Ömər!... Səni mənə dediyin adammı güllələdi?
Ö m ə r (başını bulayır). Xeyr!... Məni ... nadanlıq ... avamlıq ... bi ... mərifətlik güllələdi. Bunlar hamısı....
(Tərpənir.) Ah!... Adamı ... heyvan edərmiş! Ah! Nadanlıq!...
M ə h ə m m ə d a ğ a. Dəxi nəfəsi gəlmir. (Gözlərini və ağzını örtür.)
PƏRDƏ
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nerimanov-nadanliq-dorduncu-meclis
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Yoldaş! Şəhərdə qalan müsəlmanlar öz səhvlərini düşündükdən sonra Şura hökumətini qəbul ediblər. Fəqət bunları çaşdıran budur ki, siyasi müharibə axırda milli müharibə yönü alıbdır. Bu əhvalat Şura hökumətinə ləkə salıb, onu qara örtük ilə bürüyür. Hərgah siz bu yavuq vaxtda bu qara örtüyü cırıb, bu ləkəni təmizləməsəniz, bolşevik fikri və Şura hökuməti burada davam edə bilməyəcəkdir.Sizə məlumdur ki, top tüfəng qüvvəti ilə alınmış hökumətin camaat arasında nüfuzu olmazsa çox yaşaya bilməz. Buna binaən var qüvvətiniz ilə gərəkdir çalışasınız ki, camaat düşünsün, hiss eləsin ki, bu müharibəyə milli rəng verən qara qüvvə ilə Şura yoldaş deyildir. Gərək nəinki söz ilə, fel (iş –Red.) ilə bildirmək və göstərmək ki, “qara qüvvə” ilə siz açıq-açığına müharibə edirsiniz.
NadanlıqƏFRADİ-ƏHLİ-MƏCLİSM ə h ə m m ə d a ğ a--kənd müəllimi, cavan oğlan, rus paltarında.
Birinci məclisƏVVƏLİNCİ GƏLİŞMəhəmməd ağa öz otağında, otağın bir tərəfində miz və bir neçə kürsü.
İkinci məclisƏVVƏLİNCİ GƏLİŞQurbanəli öz eviida əyləşib çubuq çəkir və fikir edir.
Poems by other poets
بر ملک و ملک فایض انوار توان بود
EylərsənDil mənə verübsən, könül ağyarəBilmənəm ki sən nə xəyal eylərsən
Qəzəl: Yetdik cahanda cana yetişməz əcəl-məcəlYetdik cahanda cana yetişməz əcəl-məcəlEy kaş ola bu dirilikə ölmək bədəl-mədəl
Dərbəndli AğabəyəEy əzizim, bu qədər raği-həmam olma,Mərdümi-qafil, tənpərvər və əyyam olma.