گفتم هوای زلف تو از سر بدر کنمترسم کم عمر در سر اینکار سر کنم

از قیل و قال مدرسه نگشود کار دلرفتم بخانقاه که فکر ذکر کنم

بگرفت دل ز صحبت ابنای روزگارخرّم دمی که راه خرابات سرکنم

خوش بود دل ز ذوق وصالت ولی چه سودمهلت نداد هجر که شب را سحر کنم

کارم ز دست رفت یکی دیده باز کنتا سینه پیش تیر نگاهت سپر کنم

خامان دلفسرده ندارند سوز عشقتا کی حدیث دل بر هر بیخبر کنم

من کز شراب لعل تو مستم ز روز عهددامن کجا ز بادۀ انگور تر کنم

نیرّ هوای صحبت رندانم آرزوستتا چند همزبانی این گاو و خر کنم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love