تا پی عربده مژگان تو پیوست به همشست زنجیری زلف تو ز جان دست به هم

به سر زلف تو از شانه شکستی مرسادکه شکست دل ما را نتوان بست به هم

پیش چشم تو اگر جان نسپارم چه کنمبا دوصد تیر که برجَست ز یک شست به هم

تا سر و کار تو با خانۀ خمار فتادای بسا توبهٔ زهاد که بشکست به هم

نیرّ اندر سر راه طلب از پای فتادخرم آن روز که با دوست دهد دست به هم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets