سخت ای لعبت شیرین همه جا رو شده‌ایعهد دیرینه نپای و گله نشنو شده‌ای

کام فرهاد چه سان تلخ نگردد که بهشرهمه شور است که همخوابۀ خسرو شده‌ای

کس چو خورشید تر اسیر نیارستی دیدحالی انگشت نما همچو مه نو شده‌ای

گندم خال ترا جان به بها میدادندخبرت هست که بیقدر ترا ز جو شده‌ای

پی صید تو بهر گوشه دو صد دام فریبتو چو آهو بچه هر سو بتک و دو شده‌ای

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مدعی روی تو شب خواب نمیدید و کنونجلوه گر در همه آفاق چو پرتو شده‌ای

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets