دلم بخستی و در خون گذاشتی و گذشتیبحیرتم ز چه این صید کشتی و ز چه هشتی

چه لاله ها که ز غم ریخت بیتو چشم بدامنکدام گلبن حسرت در اینچمن که نگشتی

اگر نه آتش روی تو بود آفت جانهابدین لطافت و منظر بگفتی که بهشتی

قیاس حسن تو سهو است جز بیوسف مصریکه پاک دامن و پاکیزه روی و پاک سرشتی

خطی ز مشگ نوشتی بدور صفحۀ سیمینفدای کلک و نباتت که خوش ختیته نوشتی

خوشا هوای گلستان و جام بادۀ رنگینز دست حور بهشتی بماه ارد بهشتی

زدیم خویش بدریا زیمن همت پاکاننه بار رهبری ناخدا نه منت کشتی

ز نخ بکلک مصور کسی زند که نداردخبر ز سابقۀ اقتضای خوبی و زشتی

ز خویش پرس حکایت که در صلوح ارادتیکیست زاهد و خرابی و کشیش کنشتی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بکوش و قد چو الف راست کن که جیم نگویدبخامه زن که مرا از چه گوژپشت نوشتی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring