در خاطر منی و به دل تیغ می‌زنیخوش می‌کنی به دوستی ای شوخ دشمنی

رویی چو سیم دیدم ریختم خیال خامخوردم چو تیغ ناز تو دیدم که آهنی

باری چنان بزن که نگیرد به دامنتگر می‌زنی بر آتشم ای زلف دامنی

کس منع خوشه‌چین نظر چون تو می‌نکردبا خوشه‌ای مگر چه کم آید ز خرمنی

عشق تو چید سنگ ملالت به دور منبر من ز کید مدعیان ساخت مأمنی

چون سوختی بر آتش غم آشیان دلبازی بده به حلقهٔ زلفش نشیمنی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. جرمی که رفته ز اهل نظر چیست خود بگوچشم نظاره روشن و این روی دیدنی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love