من و وصال تو از خواب عجب خیالست اینولی خیال تو و خواب من محالست این

رخت ربودۀ ز دل نقطۀ سویدائینهاده زیر سر زلف کچ که خالست این

قدت بسرو چمن سر فرو نمیآردبقامت تو ندانم چه اعتدالست این

ز دست دوست تفاوت نمیکند بخیالکه زهر ناب و یا شربت زلالست این

بکوی دوست خموش خوش است بیخبریبطوف کعبه ندانم چه قیل و قالست این

کنم بیاد وصال تو احتمال فراقولی وصال بدست آید احتمالست این

شکایت از غم هجران چه میکنی نیّرخموش باش که اینک شب وصالست این

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دگر حکایتی از هجر نیز رفت چه باکبوصل دوست تبرّا زما یقال است این

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation