چند بیهوده دلا اینهمه افغان از منرخ ز من اشک ز من دیدۀ گریان از من

آنشد ایخواجه که از جانرود پای شکیبکانزمان دست زمن بود و گریبان از من

عاقلان با همه شوریده دلی حیرانمکز چه طفلان سرشکند هراسان از من

خواستم پیش تو گویم غم دل ترسیدمشود آنزلف گرهگیر پریشان از من

که شبیخون زده بر کشور دل باز که چشممیبرد گوهر ناسفته بدامان از من

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ضعفم از پای درآورد بنال ایدل زاربلکه بیزار شود شحنۀ زندان از من

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets