تا دل من دل به قناعت نهادملک جهان را به جهان بازداد

دفتر آز از بر من برگرفتمصحف عزلت عوض آن نهاد

خسرو خرسندی من در ربودتاج کیانی ز سر کیقباد

نیز فریبم ندهد طمع و جمعنیز حجابم نشود بود و باد

تا چه کند مرد خردمند، آزتا چه کند باشهٔ چالاک، باد

این همه هست و سبکی عمر منرفت و مرا تجربه‌ها اوفتاد

کافرم ار ز آدمیان دیده‌امهیچ کسی مردم و مردم نهاد

این نکت از خاطر خاقانی استشو گهری دان که ز خورشید زاد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Praise