دلبر من به چهره چون زلف معنبر آوردمهر نخوشه جا دهد مه به دو پیکر آورد

میوه ندید سرو را کس به جهان تو بوالعجباز چه گلی که سرو تو میوهٔ شکّر آورد

صد ره اگر بری سرم شعلهٔ شمع پیکرمسوزد و ریزد اشک خون تا سر دیگر آورد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. زنده‌به‌گور اگر کند کس نکند ملامتشمام بشر پس از تو گر حور مصوّر آورد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love