ز تاب زلف تو نارسته خط دمید آخربغیر روز سیاه از تو دل ندید آخر

فلک بر ابروی من خم نداد و غمزۀ توبیک اشاره کمان مرا کشید آخر

دلم ز شوق دهانش میان خون میگشتبنقد بوسه لبش خون من خرید آخر

قدیکه سر بسر آن خم نکرد در همه عمربپای بوس سهی قامتی خمید آخر

خیال افعی زلفت بدیده دید مگرکه مرغدل بفغان زاشیان پرید آخر

دم از دهان تو زد غنچه گوئیا که صباز رشک پردۀ ناموس او درید آخر

قبای روز سیه راست شد بقامت مامشاطه تا سر آنزلف کچ برید آخر

ز مهر ورزی پنهان دلم بجان آمدجنون عشق بفریاد من رسید آخر

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قرار و صبر ز دل جوبدار نشان نیرّبگو که خونشدو از دیدگان چکید آخر

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love