مشو عاشق، که جانت را بسوزدغم عشق استخوانت را بسوزد

تو آتش میزنی در خرمن خویشندانی این و آنت را بسوزد

مخور خوبان آتش خوی را غمکه روزی خان ومانت را بسوزد

ز دیده اشک خون چندین مبارانکه ترسم دیدگانت را بسوزد

چه سود آنگاه پنهان کردن عشقکه پیدا و نهانت را بسوزد؟

ز لعلم چاشنی جستی به بوسهنترسیدی دهانت را بسوزد؟

مبر نام من، ار نه با رخ خویشبگویم تا: زبانت را بسوزد

اگر هجرم وجودت را بکاهدوگر مهرم روانت را بسوزد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love