من چه گویم جفا و جنگ ترا؟جرم رهوار و عذر لنگ ترا؟

ز دل و جان نشانه ساخته‌امناوک چشم شوخ شنگ ترا

ای نوازش کم و بهانه فراخلب لعل و دهان تنگ ترا

صلح را خود ببین که ما چه کنیم؟که به جان می‌خریم جنگ ترا

دل بدزدی و زود بگریزیما بدانسته‌ایم ننگ ترا

رنگ خوبان ز لوح فکر بشستاوحدی، تا بدید رنگ ترا

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love