سر عشق از خرد برون باشدعشق را پیشرو جنون باشد

چند گویی که: عشق بدبختیست؟پس تو پنداشتی که چون باشد؟

گر تو بر خوان عشق خواهی بودخورشت خاک و باده خون باشد

رقت چشم آرزومنداناثر حرقت درون باشد

به نصیحت قرار کی گیرد؟دل ، که از عشق بی‌سکون باشد

کی به شاخ غمش رسد دستی؟که نه در زیر این ستون باشد

اوحدی، گر تو صد زبان داریعاشق بی‌درم زبون باشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love