جهان از باد نوروزی جوان شدزمین در سایهٔ سنبل نهان شد

قیامت می‌کند بلبل سحرگاهمگر گل فتنهٔ آخر زمان شد؟

ز رنگ سبزه و شکل ریاحینزمین گویی به صورت آسمان شد

صبا در طرهٔ شمشاد پیچیدبنفشه خاک پای ارغوان شد

بهار آمد، بیا و توبه بشکنکه در وقتی دگر صوفی توان شد

ز رنگ و بوی گل اطراف بستانتو پنداری بهشت جاودان شد

ولیکن اوحدی را برگ گل نیستکه او آشفتهٔ روی فلان شد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring