سر نگردانم ازو، گر به سرم گرداندبنهم گردن، اگر خاک درم گرداند

نه چنان بستهٔ مهرم که بپیچانم رخوقت شمشیر زدن گر سپرم گرداند

روی بنمود و چو مشتاق شدم، بار دگرباز پوشید، که مشتاق ترم گرداند

گاه آنست که: یاد لب شیرینش بازهمچو فرهاد به کوه و کمرم گرداند

ای نسیم سحر، از خود به فغانم، برسانخبر او، که ز خود بی‌خبرم گرداند

پیش ازینم خبر از پا و سر خود می‌بودوقت آنست که بی‌پا و سرم گرداند

اوحدی در غمش ار ناله چنین خواهد کردزود باشد که به گیتی سمرم گرداند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets