یوسف ما را به چاه انداختندگرگ او را در گناه انداختند

و آنگه از بهر برون آوردنشکاروانی را به راه انداختند

از فراق روی او یعقوب راسالها در آه آه انداختند

چون خریداران بدیدندش ز جهلدر بها سیم سیاه انداختند

شد به مصر و از زلیخا دیدنشباز در زندان شاه انداختند

خواب زندان را چو معنی باز یافتتختش اندر بارگاه انداختند

شد پس از خواری عزیز و در برشخلعت« ثم اجتباه» انداختند

تا نبیند هر کسی آن ماه رابرقعی بر روی ماه انداختند

چون گواه انگشت بر حرفش نهادزخم بر دست گواه انداختند

حال سلطانیش چون مشهور شدجست و جویی در سپاه انداختند

دشمنش را از هوای سرزنشصاع در آب و گیاه انداختند

قرعهٔ خط بشارت بردنشبر بشیر نیک خواه انداختند

باز با قوم خودش کردند جمعجمله را در عزو جاه انداختند

این حکایت سر گذشت روح تستکش درین زندان و چاه انداختند

اوحدی چون باز دید این سرو گفتسر او را با اله انداختند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets