عاشق کسی بود که چو عشقش ندی کند
عاشق کسی بود که چو عشقش ندی کنداول قدم ز روی وفا جان فدی کند
دلبر، که دستگیری عاشق کند ز لطفگر جان کنند در سر کارش کری کند
زهری که دشمنی دهد از بهر رنج، توبستان به یاد دوست بخور، تا شفی کند
بستم دکان مشغله را در به روی خلقتا عشق او در آید و بیع و شری کند
از آستان نمیگذرم تا جفای اوخاکم وظیفه سازد و خونم جری کند
بر کشتگان تیغ غم او کفن مپوشکان به شهید عشق که از خون ردی کند
مجنون که شب رود بر لیلی، شگفت نیستروز از تحملی ز سگان حمی کند
باد هواست، چار حد آن خراب کنهر خانه را که جز هوس او بنی کند
ای اوحدی، ز هر چه کنی کار عشق بهآیا کسی که عشق ندارد چه میکند؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-307
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Gözün baxa-baxa, qızın kor oldu,Dərdin nə böyükdü, ay anam mənim!
Əyər-əyərÇən gəlsə dağlara yellər əsdirər,Qış da çətin gəlsə dal əyər-əyər.
Gəraylı: Gəl ey bülbül, bahar keçdiGəl ey bülbül, bahar keçdi,Nə ağlarsan, nə sızlarsan,
Dərya kənarıBir gün qəmi-dövrandan usandı dili-zarım,Bir sahili-dəryayə tərəf düşdü güzarım.