در وفا داری نکردی آنچه می‌گفتی تو نیزتا به نوک ناوک هجران دلم سفتی تو نیز

یاد می‌داری که: در خوبی چو دوران تو بودهمچو دوران با من مسکین برآشفتی تو نیز

چون دل ما از دو گیتی روی در روی تو کردپشت بر کردی و از ما روی بنهفتی تو نیز

در چنین وقتی که شد بیدار هر جا فتنه‌ایاعتمادم بر تو بود، ای بخت، چون خفتی تو نیز؟

ای که می‌گویی ز خوبان جهان طاقم به مهراین کجا گویم که: با بدخواه ما جفتی تو نیز؟

می‌کنی دعوی که: در باغ لطافت گل منمراست می‌گویی، ولی بی‌خار نشکفتی تو نیز

چون به کین اوحدی دیدی که دشمن چیره شدخانهٔ دل را ز مهر او فرو رفتی تو نیز

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring