ما نور چشم مادر این خاک تیرهایم
ما نور چشم مادر این خاک تیرهایمآبای انجم فلکی را نبیرهایم
هر نقد را که از ازل آمد به کام گیرهر فیض را که تا ابد آمد پذیرهایم
در پنج رکن متفقالاصل چارهگربر چار سکن متفقالفرع چیرهایم
مستوفیان مال بقا را خزینهدارقانونیان طب بقا را ذخیرهایم
ای مدعی، مکن تو ندانسته طرح ماکه اکسیر و اصلان قدم را خمیرهایم
گر کردهای تجارت هندوستان عشقدانی که: ما متاع کدامین جزیرهایم؟
از اتفاق غیبت ده روزه باک نیستکانجا ز حاضران بزرگ حظیرهایم
آنجا مکرمیم چو سقلاب و زنجبیلهر چند در دیار تو کرمان و زیرهایم
لاف « بلی» زدیم وز روز الست بازبر یک نهاد و یک صفت و یک و تیرهایم
ما را ز شهر تا که برون بردهاند رختگه خواجهایم در ده و گاهی امیرهایم
دوری ز کوی دوست گناهی کبیره بوداکنون به شست و شوی گناه کبیرهایم
روزی به چرخ جوش برآرد فقاع جانزین خم سر گرفته، که در وی چو شیرهایم
با اوحدی معاشرت روح قدسیاننشگفت ازان، که ما همه از یک عشیرهایم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-581
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Çün olur fəsli-bahar, eylər özün izhar gülƏndəlib məstü xabından qılar bidar gül
Nə gözəl uymişÇıxa-çıxa çıxdım dağlar başına,Duman dağlara nə gözəl uymiş.
Dağıtsam hər tərəf zülfi-səmənsanı, ağan canıDağıtsam hər tərəf zülfi-səmənsanı, ağan canı,Giriftar eyləıəm sen kimi Zibanı, ağan canı.
Hay mədədÇox çalışdım, mətləbimə çatmadımArzu mənim canda qaldı, hay mədəd