عقل صوفی را مهار اندر کشیم
عقل صوفی را مهار اندر کشیمعشق صافی را به کار اندر کشیم
نفس منصب خواه جاه اندوز رااز سمند فخر و عار اندر کشیم
باده رندآسا خوریم اندر صبوحپیل رند باده خوار اندر کشیم
یار پر دستان دوری دوست رادست گیریم، از کنار اندر کشیم
گوش چون پر گردد از آواز چنگمی به یاد لعل یار اندر کشیم
دشمنان از پی فراوانند، لیکما حبیب خود به غار اندر کشیم
اوحدی را از برای بندگیداغ عشق آن نگار اندر کشیم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-590
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Nə deyirsən?
Sən sevgiyə gerçəkdə bir əfsanə deyirsən,Sənsiz yaşamaq ölməyə bənzər, nə deyirsən?!
Sual(Zarafat)*Bir dəstə ceyran olsa,
Gəraylı: Ağalar, biwəfa yardanAğalar, biwəfa yardanMən dönərəm, könül dönməz
Qəzəl: Afaqı tutdu gün kimi yarın gözəlliyiAfaqı tutdu gün kimi yarın gözəlliyi,Məhv etdi mehr ü mahı nigarın gözəlliyi