ترا گزید دل من،مرا گزید غم توبه حال من نظری کن، که مردم از ستم تو

متاب روی و سر از من،مباش بی‌خبر از منکه روز و شب دل و چشمم در آتشست ونم تو

تویی علاج غم ما تویی مسیح دم ماز مرگ باک نباشد که می‌خوریم دم تو

ز راه دور و بیابان چه باک و دوزخ تابان؟کزین دو بیم ندارم به پشتی کرم تو

به صید ما نکند کس هوا و رغبت ازین پسکه داغ دست تو داریم و خانه در حرم تو

مگر تو چارهٔ کارم کنی و زخم که دارمکه مرهمی نشناسم موافق الم تو

کدام جنس که دستم نباخت بر سر کویت؟کدام نقد که چشمم نریخت در قدم تو؟

گر آن مجال ببینم شبی که: با تو نشینمکنم شکایت بسیار از التفات کم تو

مکن شکسته و خوارش، به دست کس مسپارشکه اوحدیست درین شهر سکهٔ درم تو

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets