من که باشم؟ در زیان افتاده‌ایاز هوی اندر هوان افتاده‌ای

بیخودی، رخ در بیابان کرده‌ایگمرهی، از کاروان افتاده‌ای

ناکسی، از بخت دوری جسته‌ایمفلسی، از خان و مان افتاده‌ای

گاه گویایی فضیحت گشته‌ایوقت خاموشی زیان افتاده‌ای

از بهشت اندر جهنم رفته‌ایبر زمین از آسمان افتاده‌ای

بر سر کوی سبکباران عشقاز گرانی رایگان افتاده‌ای

گوهر خود را ز خس نشناختهوز خسی در خاکدان افتاده‌ای

دل ز غفلت بسته در جایی چنینوانگه از جایی چنان افتاده‌ای

روز سربازی عنان پیچیده‌ایوقت مردی ناتوان افتاده‌ای

همنشینان بر کنار بحر و مناز کنار اندر میان افتاده‌ای

اوحدی‌وار از برای این و آندر زبان این و آن افتاده‌ای

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets