ای بر شفق نهاده از شام زلف خالی
ای بر شفق نهاده از شام زلف خالیبر گرد ماه بسته از رنگ شب هلالی
چون ماه عید جویم هر شب تو را، ولیکنماهی چنان نبیند جوینده، جز به سالی
ما کمتریم از آن سگ کو بر در تو باشدزان بر در تو ما را کمتر بود مجالی
میخواستم که: جایت بر چشم خود بسازماز دل نمیروی خود بیرون به هیچ حالی
روزی نبود روزی کان روی را ببینمای روز من شب تو، آخر کم از خیالی
از آفتاب رویت من همچو سایه دورمو آنگاه با رخ تو هر ذره را وصالی
مشتاق آن دهان را صبری تمام بایدکان کام بر نیاید بیرنج احتمالی
با خاک آستانت تا خوپذیر گشتمدیگر نظر نکردم بر منصبی و مالی
از اوحدی بگردان بیداد شحنهٔ غمتا از غمت ننالد پیش ملک تعالی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-819
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Aləm içrə zahirən çox mehribandır soxtalar,Qəlbiniz heç sınmasın kim əlamandır soxtalar
HəsəninYarə deyin bizdən qarğış almasın,Yerdə qalmaz ah-zarı Həsənin,
Gəraylı: Gəl ey bülbül, bahar keçdiGəl ey bülbül, bahar keçdi,Nə ağlarsan, nə sızlarsan,
Barilahim qismət etmişBarilahim qismət etmişYaxşı yoldaşlan məni,