کاکل آن پسر ز پیشانیکرد ما را بدین پریشانی

حاصل ما ز زلف و عارض اوستاشک چون خون و چشم چون خانی

شب اول چو روز دانستمکه کشد کار ما به ویرانی

ای به رخسار آفتاب دوموی به دیدار یوسف ثانی

در کمند توییم و می‌بینیمستمند توییم و می‌دانی

عهد بستیم و نیستی راضیدل بدادیم و هم پشیمانی

گر نیاییم یاد ما نکنیور بیاییم رخ بگردانی

دل به دست تو بود، بشکستیتن به حکم تو گشت و تو دانی

حالم از قاصدان نمی‌شنوینامم از نامه بر نمی‌خوانی

اوحدی را ز درد درمان کنکه بنالد ز درد و درمانی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets