تو در شهری و ما محروم از آن روی
تو در شهری و ما محروم از آن رویزهی شهر! و زهی رسم! و زهی خوی!
به بویت شاد میگردم همانانمیدانم که بادت میبرد بوی
به کوی خود دگر بیرون نیاییاگر بینی که من خاکم در آن کوی
نبودت هرگز این عادت، مگر بازغلط کردی گذر کردن بدین سوی
ترا هر موی دردستیست و آنگاهمن آشفته از دست تو چون موی
عجب گوی زنخ داری ندانمکه چوگان که خواهد بود این گوی؟
چو خواهم بوسه گویی: اوحدی، زربه نقد این بشنو و باقی تو میگوی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-861
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Götür saqi, meyi-gülfami, doldur cami-zərrinə,Əlimdən dut, amandur, qərq oldum qüssə bəhrinə.
Gulshan-i Raz, chapter 22نبوّت را ظهور از آدم آمدکمالش در وجودِ خاتم آمد
Tiflisin TərifiMəcmu hər vilayətdən ağırdı dağı TiflisinBahar çağı cənnətə oxşuyur bağı Tiflisin
Bir günKönül, ara dostlarını,O da səni gəzər bir gün.