مرغی نهاد روی به باغی ز خرمنی
مرغی نهاد روی به باغی ز خرمنیناگاه دید دانهٔ لعلی به روزنی
پنداشت چینهایست، به چالاکیاش ربودآری، نداشت جز هوس چینه چیدنی
چون دید هیچ نیست فکندش به خاک و رفتزین سانش آزمود! چه نیک آزمودنی
خواندش گهر به پیش که من لعل روشنمروزی به این شکاف فتادم ز گردنی
چون من نکرده جلوهگری هیچ شاهدیچون من نپرورانده گهر هیچ معدنی
ما را فکند حادثهای، ورنه هیچگاهگوهر چو سنگریزه نیفتد به برزنی
با چشم عقل گر نگهی سوی من کنیبینی هزار جلوه به نظاره کردنی
در چهرهام ببین چه خوشیها و تابهاستافتاده و زبون شدم از اوفتادنی
خندید مرغ و گفت که با این فروغ و رنگبفروشمت اگر بخرد کس، به ارزنی
چون فرق در و دانه تواند شناختن؟آن کو نداشت وقت نگه، چشم روشنی
در دهر بس کتاب و دبستان بود، ولیکدرس ادیب را چه کند طفل کودنی
اهل مجاز را ز حقیقت چه آگهیست؟دیو آدمی نگشت به اندرز گفتنی
آن به که مرغ صبح زند خیمه در چمنخفاش را به دیده چه دشتی، چه گلشنی
دانا نجست پرتو گوهر ز مهرهایعاقل نخواست پاکی جان خوش از تنی
پروین! چگونه جامه تواند برید و دوختآن کس که نخ نکرده به یک عمر سوزنی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/pervin-etisami-seir-13
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Qurdum hər cür torumu, vermədi fayda miçəkə,Sataşır gündə gözüm xörəkdə, çayda miçəkə,
GəlməsinEşitmişəm yar yanında müddəi,Deyib Sabit bu samana gəlməsin,
Deyişmə: Qış fəslinçün tikdirmişəm, bil, səniQış fəslinçün tikdirmişəm, bil, səni,Bir aylığa düz, Allahı sevərsən.
GörəndəKönlüm tutulur hali-müsəlmanı görəndəBu növ övzai-pərişanı görəndə