در بزم یار بادهٔ ناخوشگوار نیستاز وهم درگذر، که درین گنج مار نیست

خاکم به باد داد غمش، طَرفه حالتیکز جور دوست بر دل مسکین غبار نیست

ما درد یار را به دو عالم نمی‌دهیموندر دیار ما بجز از درد یار نیست

در راه عاشقی، که دو عالم طفیل اوستعشقست کار مرد ولی مرد کار نیست

فیض حیوة می‌طلبی، یار مست باشهر کس که یار مست نشد مست یار نیست

در سکر عشق فخر و مباهات می‌کنمزان ساقئی که بادهٔ او را خمار نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم چو غرق بحر سماعست، ای فقیهاز منع درگذر، که به دست اختیار نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love