بپیش مردم نادیده این سخن شینیستکه غیر دلبر ما در جهان دگر شی نیست

خیال باطل از آنست در دماغ فقیهکه در مزاج دلش بوی نشأئه می نیست

هزار مجنون در حی عشق نعره زنانکه هرکه کشته لیلی ما نشد حی نیست

بدور حسن رخش جمله جهان مستندولی چو ما قدح هیچ کس پیاپی نیست

تو دیده باز گشا، تاجمال جان بینیمگو که: کیست وصالش؟ ولی بگو: کی نیست؟

جهان پرست ازین آفتاب عالم تاببجز وجود تو دیگر درین میان فی نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز زهد لاف نزد جان قاسمی هرگزکه مرد ره نزند لاف آنچه در وی نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love