ساقیا، مست خرابیم، بما جامی آرپیش ما شیشه می آر ولی عذر میآر

ساقیا، مستم و شوریده، نمیدانم چیست؟جام جمشید بمن ده، که خرابم ز خمار

ساقیا، لطف کن و باده صافی در دهصاف اگر نیست، بیا، دردی دردی بمن آر

ساقیا، باده بیاور، که خرابیم همهمرد هشیار برین در مگذاری، زنهار!

کار از شیخی و مولا صفتی ناید راستجهد آن کن که بیک بار ببری زنار

جهد کن، جهد، که خود را بشناسی بیقینکه بغیر از تو درین دار ندیدم دیار

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی، کشته آن یار شو و کم زن باشچو تویی را بچنین حال که آرد بشمار؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern