رو خرقه گرو کن، دل و دلدار بدست آرما عاشق یاریم، چه جای سر و دستار؟

در که گل فخار جهان باده بجوشستاینست مگر خاصیت که گل فخار؟

آنجا که رسد عشق خداوند بدلهااز کافر صد ساله بر آید دم افرار

در غار جهان، کان همه سرمایه سوداستما طالب یاریم، نه وابسته اغیار

سودی نکند واعظ ازین قبله دو دیدنما عاشق بازاری و تو عاشق بازار

رو عشق بدست آر و یقین دان که درین راهسودی نکند زهد تو با دلبر عیار

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم، سببی باید و توفیق و زمانیتا در ثمین برکشی از قلزم زخار

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love