ما نه امروزست کز عشق و ولا دم می زنیمسالها شد کین منادی را بعالم می زنیم

آمدن ما را بدین عالم، بگو: معنیش چیست؟روح پاک آورده و بر خاک آدم می زنیم

عشق او از حد گذشت و جان ما از عد گذشتچون قدم در راه عشق دوست محکم می زنیم

ما که اسرافیل وقتیم، از طریق معرفتنفحهای صور را بر جان محرم می زنیم

جان ما چون شاه عشق افراخت صد چتر و علمسنجش شاهی جان بر عرش اعظم می زنیم

دم بدم ما را رقیب آزار می جوید ولیتا دمی داریم از سودای تو دم می زنیم

واعظان گویند: ما مفتی دانا گشته ایمبر چنین افسانها «الله اعلم » می زنیم

وجد ما از حد گذشت و جان ما از صد گذشتتا سماع عشق را بر جان مسلم می زنیم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی، این عشق دریاییست مردم خوار و ماخویشتن را از هوای عشق بر یم می زنیم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love