شاه رستم را درودی میفرستم با سلام
شاه رستم را درودی میفرستم با سلامزانکه کس رامثل او فرزند فرزندی نبود
میر رستم، شه محمد، شاه روحانی صفترفت ازین ویرانه و تن برد تا دار خلود
دید جنت با هزاران فر و زیب آراستهمیل ازین عالم برید و اندر آن عالم فزود
یا الهی، جان پاکش را بجنت شاد داریا غیاث المستغیثین، در خلود و در شهود
روی پنهان کرد و پنهان شد ز ما آن نور چشمسال اندر هشتصد و سی و سه بد کین رو نمود
با وجود جاه و حرمت علم می جست ازالهآشنای یار گشت و نور عرفانش ربود
هرکجا ذکر تو میگویند در افواه خلققاسم خسته روان میراند از دیده دو رود
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qasim-enver-qite-11
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Praise
Yadımda deyildir nə vaxt və kimdən,Belə bir hekayət eşitmişəm mən:
یا ملک المغرب و المشرقمثلک فی العالم لم یخلق
Ey gül, sənə dünyada bərabər yenə varmı?Ey gül, sənə dünyada bərabər yenə varmı?Səndən də gözəl sevgili dilbər yenə varmı?
شبی در انتظار صبح بودم ماه پیدا شدبه دل گفتم خوشا حالت که پیک شاه پیدا شد